maandag, september 11, 2006

mijn monumentmoment


Als je geen Oostendenaar bent weet je waarschijnlijk niet dat hij bestaat : de synagoge in de stad. In de schaduw van de grote St. Jozefskerk, verscholen tussen statige rijhuizen staat hij daar echter al zo'n kleine 100 jaar zichzelf te zijn.
De open monumentendag gisteren was de gelegenheid om hem ook eens langs de binnenkant te zien.
We hadden het geluk dat de gids een begeesterd man was. Hij vertelde ons onder andere over de thorarollen, allemaal met de hand geschreven door Masoreten! Geen enkel foutje mag er gemaakt worden, geen komma, geen punt mag verkeerd staan. De rollen worden bewaard in de ark en gebracht naar de bima om voorgelezen te worden.
Weldra is er het Joodse nieuwjaar Rosh HaShana en dan wordt er in de synagoge 100 maal geblazen op de sjofar. Dat klinkt allemaal zo exotisch, en toch gebeurt het vlakbij, in mijn eigen stad, al bijna een eeuw lang.
De gids had het ook nog over Joodse toeristen uit Duitsland, Rusland, van over heel Europa eigenlijk, die begin vorige eeuw naar de Koningin der Badsteden afreisden voor 2 lange zomermaanden, en hier dan in hun eigen gebedsplaats de dienst konden volgen.
Ondertussen deed het weer ook z'n duit in het zakje en de zon maakte van het glas-in-loodraam met Davidster een spetterend vuurwerk van kleuren.
De rabbijn was er en voldeed volledig aan mijn romantische verwachtingen : hij zag er net zo uit als op de foto's van Maharal. Hij legde ons uit waarom alle mannen van ons gezelschap bij het binnenkomen een keppeltje hadden gekregen.
Alles was zo meeslepend dat ik bijna verwonderd was toen ik achteraf gewoon weer op de Oostendse stoep stond.

11 opmerkingen:

Marleen zei

Twintig jaar geleden ben ik tijdens een verlengde schoolreis ook eens verwonderd geweest in de Joodse wijk in Amsterdam. Wat kennen we er weinig van ...

Hildegarde zei

Ik moet dan vooral denken aan "strengheid in uitgebreide regels in ieder aspect van je leven" en dan ben ik, zoals steeds, erg blij met mijn vrijheid.

aargh zei

Imponeren, dat is de bedoeling van iedere kerk of tempel.

katjesnest zei

Toen ik als studente door de diamantwijk in Antwerpen liep dacht ik : jee het moet fijn zijn om hier te werken tussen die verschillende gemeenschappen. 10 jaar lang heb ik er gewerkt, veel mensen van verschillende culturen en religies ontmoet. Ik ben nooit buiten Europa geweest maar het lijkt of ik overal in de wereld ben geweest.

Julia zei

Een heel andere wereld vlakbij...

Smiling Cobra zei

Omdat ik joodse vrienden heb en op hun bar mitswa's, huwelijken etc. uitgenodigd word, kom ik wel vaker gekeppeld in een synagoge. Ik begrijp geen snars van wat ze daar allemaal vertellen, maar ze hebben wel mooie gezangen, die ik persoonlijk nog mooier vind dan gregoriaanse.

freddy11 zei

Iedere wereld of geloof heeft zijn ritme en gewoontes en dat maakt het nu net zo mooi. Je kan nog alle dagen iets leren, zelfs in je eigenste straat.

Sofie zei

Nog nooit in een synagoge geweest en daar zou ik precies eens verandering in moeten brengen. Hopelijk moet ik niet wachten tot de volgende monumentendag.

maharal zei

Allee, zo'n positief reacties doen mij wel blozen...bedankt.

Heb steeds beweerd dat het Vlaanderland mij persoonlijk dicht bij mijn hart zat...

Heb tijdens mijn Antwerpse periode een Engelse jood,Filip Perl, die in Oostende geboren was gekend. Als jongetje ontvluchtte hij de naderende duitse horden met de laatse boot naar England. godzijdank.

Zijn vader was voor de oorlog een horlogemaker te Oostende.

Zijn zoon Benny woont in Atlanta en is nog steeds mijn vriend.

Wieweet weet Maxentia iets meer over de Oostense Perl's..

Zal er zelf een fotoblogje overposten..

Bart zei

Boeiend verhaal

Maharal zei

moet er nog eens uit, duidelijk en vlot:

Bedankt Maxentia!